zaniedbanie


zaniedbanie
zaniedbanie I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, blm, {{/stl_8}}{{stl_7}}od cz. zaniedbać. {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}zaniedbanie II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, lm D. zaniedbanieań {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'niedbalstwo, niesumienność, niewykonywanie obowiązków': {{/stl_7}}{{stl_10}}Poważne, karygodne, zupełne, przykre zaniedbanie. Zaniedbanie w pracy, w nauce. Nadrobić zaniedbania. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'niechlujstwo, brak starania o wygląd, abnegacja': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zaniedbanie w ubraniu, w wyglądzie. Żyć w zaniedbaniu. Ulec zaniedbaniu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • zaniedbanie — n I 1. rzecz. od zaniedbać. 2. lm D. zaniedbanieań «stan rzeczy lub ludzi zaniedbanych, zostawionych bez opieki, dozoru; brak dbałości o coś, brak zainteresowania, staranności; niedbalstwo» Całkowite, długoletnie, poważne, wiekowe, zaniedbanie.… …   Słownik języka polskiego

  • błąd — 1. Błąd w sztuce «zaniedbanie czegoś podczas wykonywania zawodu lub jakichś profesjonalnych zadań, zwykle z powodu nieprzewidzenia złych skutków»: (...) została inwalidką, utraciła zmysły, ale nie potrafiła dowieść powiązania tych faktów z… …   Słownik frazeologiczny

  • drogo — drożej przysłów. od drogi w zn. 1 Kupić co drogo. To dla mnie za drogo. Wszystko tak drogo kosztuje. Zapłacić za coś drożej. ◊ Coś (np. przeoczenie, zaniedbanie) drogo kogoś kosztuje, może kogoś drogo kosztować «coś jest, może być przyczyną… …   Słownik języka polskiego

  • karygodny — «zasługujący na karę, naganny, skandaliczny» Karygodny postępek. Karygodne zaniedbanie. Karygodna opieszałość …   Słownik języka polskiego

  • niechlujstwo — n III, Ms. niechlujstwowie, blm «brak dbałości o czystość i porządek; niechlujny, nieporządny wygląd; brud, zaniedbanie» Niechlujstwo wewnątrz pomieszczeń …   Słownik języka polskiego

  • opuszczenie — n I 1. rzecz. od opuścić. 2. blm «stan kogoś osamotnionego, porzuconego, opuszczonego przez wszystkich; odosobnienie, osamotnienie» Litować się nad czyimś opuszczeniem. Żyć w opuszczeniu. 3. blm «stan rzeczy opuszczonych, zostawionych bez opieki …   Słownik języka polskiego

  • pociągnąć — dk Va, pociągnąćnę, pociągnąćniesz, pociągnąćnij, pociągnąćnął, pociągnąćnęła, pociągnąćnęli, pociągnąćnąwszy, pociągnąćnięty pociągać ndk I, pociągnąćam, pociągnąćasz, pociągnąćają, pociągnąćaj, pociągnąćał, pociągnąćany 1. «ciągnąc zbliżyć do… …   Słownik języka polskiego

  • upośledzenie — n I 1. rzecz. od upośledzić. 2. lm D. upośledzenieeń «zaniedbanie, zacofanie w jakiejś dziedzinie» Upośledzenie ekonomiczne, społeczne. Upośledzenie regionu pod względem gospodarczym. 3. lm D. upośledzenieeń med. «ograniczenie w zakresie… …   Słownik języka polskiego

  • zarwać — dk IX, zarwaćrwę, zarwaćrwiesz, zarwaćrwij, zarwaćrwał, zarwaćrwany zarywać ndk I, zarwaćam, zarwaćasz, zarwaćają, zarwaćaj, zarwaćał, zarwaćany 1. pot. «zaboleć gwałtownie, krótko; zakłuć boleśnie» Zarwało go w nodze. Chora ręka nagle go zarwała …   Słownik języka polskiego

  • nie zasypiać gruszek w popiele — {{/stl 13}}{{stl 7}} w porę załatwiać sprawy niecierpiące zwłoki, zwłaszcza ważne, od których dużo zależy, których załatwienie przyniesie jakieś korzyści, a zaniedbanie straty; nie zwlekać, wykorzystywać sprzyjające okoliczności, każdą sposobność …   Langenscheidt Polski wyjaśnień